Alžir - "Pustinjski džez" koji bi oduševio i Kamija

Ljubitelji književnosti večno će biti uskraćeni za bogate rečenice koje bi poznati književnik Alber Kami napisao o čuvenoj utakmici Alžira i Zapadne Nemačke u Hihonu na Svetskom prvenstvu u Španiji 1982. godine.

U alternativnoj istoriji mnogi bi poželili da ga vide na golu Alžira toga junskog popodneva na severu Španije ili makar na tribinama sportskog zdanja u Hihonu.

Sudbina je htela da večiti fudbalski zaljubljenik ne dočeka ni nezavisnost Alžira 1962. godine, a kamoli Mundijal dve decenije kasnije, međutim antologijski okršaj u Asturiji kao da je iznikao iz nekog od njegovih romana.

Odrastajući u siromašnom kvartu Alžira, Kami je na vreme shvatio koliko je fudbal važan za deo populacije kojem pripada.

Posmatrajući ovu čarobnu igru kroz prizmu ljudske egzistencije, kao da je naslutio sve ono što će se 22 godine posle njegove tragične smrti dogoditi na prvom Mundijalu reprezentacije Alžira.

Predvođeni igračima mahom sastavljenih iz domaće lige, Alžirci su u Španiju došli kao jedan od nekolicine debitanata i već u prvom kolu su savladali arogantnu selekciju Zapadne Nemačke rezultatom 2:1.

Fudbal se i tog popodneva poigrao sa stvarnošću, dokazujući da je neraskidivo povezan sa svetom koji ga okružuje, a to bilo vreme stasavanja mladih država, sveže oslobođenih od kolonijalnih stega.

Nemci su u Španiju stigli nakon razočaravajućeg rezultata u Argentini četiri godine ranije i viškom arogancije nad Alžirom, što se dalo videti već na konferenciji za novinare kada je selektor Jup Derval potcenjivački govorio o mladoj afričkoj selekciji.

To im se u Hihonu obilo o glavu jer su im presudili Rabah Mađer i Lahdar Belumi, autentični predstavnici „pustinjskog džeza“, koji je Nemcima došao glave.

Razigrani Alžirci su stigli do prednosti u 54. minutu, kada se golgeter Rabah Mađer našao u pravo vreme na pravom mestu, savladavši Haralda Šumahera, udarcem iz odbitka.

Snalažljivi Rumenige je sredinom drugog poluvremena izjednačio rezultat, a pobedu Alžiru doneo je samo minut kasnije Lahdar Belumi na asistenciju Salaha Asada.

Bio je to trijumf malih nad velikih, ugnjetanih nad arogantnim, kao da se u golovima Mađera i Belumija osetio krik iz siromašnih kvartova Alžira i Orana.

Ova pobeda spada u red antologijskih u istoriji svetskih prvenstva, ali se pokazala nedovoljnom za prolaz dalje jer su Nemci i Austrijanci „sramotom u Hihonu“ odredili sudbinu selekcije koja je trasirala potonje podvige afričkih timova.

Već četiri godine kasnije u Meksiku, osetilo se da ključni instrumenti u stvaranju „pustinjskog džeza“ više nisu dovoljno naštimovani, delom i zbog toga jer je evropski talas već povukao glavne zvezde sa severa Afrike.

To će uticati da se na Mundijal vrate tek 2010. godine u Južnoj Africi, najvećim delom zbog građanskog rata koji je paralisao zemlju u poslednjoj deceniji prošlog veka.

Stoga će selekcije iz zapadne Afrike prezeti primat na velikim takmičenjima pa su Alžirci potegli za promenom indentita, bazirajući se mahom na igrače rođene u Francuskoj.

I dok u Južnoj Africi nisu ostvarili rezultat vredan sećanja, četiri godine u Brazilu viđena je druga slika pošto su predvođeni Vahidom Halihodžićem izborili osminu finala.

Kako i tri decenije ranije, propisno su namučili Nemce, koji su tek nakon produžetaka otišli dalje.

Nakon što su propustili prvenstva u Rusiji i Kataru, Alžirci su se kao pobednici grupe vratili na Mundijal, nadomestivši ubedljiv poraz u prvom kolu od Argentine pobedom nad Jordanom.

Izabranici Vladimira Petkovića ove nedelje će od četiri sata izjutra po srednjoevropskom vremenu ukrstiti koplja protiv Austrije u derbiju za drugo mesto grupe J.

Sudeći prema otporu koji su pružili Argentini, Austrijanci su ovde blagi favoriti, ali Alžir će imati motiv za osvetu, delom i zbog „sramote iz Hihona“, koja ih i dalje proganja.

Nadamo se golovima.